Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Project 240''. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Project 240''. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Project 240’’ – Καλή μου

Ο Rafael Lanzetti συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 54 της Μέλης Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Καλή μου,

χθες ήμουν πάλι εκεί. Η καρέκλα που καθόσουν υπάρχει ακόμα, εγκαταλελειμμένη, όπως το καθιστικό, όπως η ανάμνησή σου. Η κρίση οικονομίας σε πήρε μακριά, η κρίση ψυχής με πήρε από κάτω.

Project 240’’ – Παλιές αναμνήσεις

Ο Γιώργος Καραγιαννιός συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 18 του Χάρη Ιωαννίδη. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

-Έλα, ρίξε. Σειρά σου.
-Όχι! Πάλι έπεσαν τα ζάρια.
-Πρόσεξε! Γλιστράει και το πιατάκι του καφέ.
-Μα πώς γέρνει έτσι αυτό το τραπέζι;
-Παύλο! Πιάσε ένα σουβέρ να βάλουμε στο πόδι του τραπεζιού. Γέρνει πολύ και μας έχει σπάσει τα νεύρα.
-Καλύτερα τώρα;
-Τι καλύτερα ρε Παύλο; Σαν τον πύργο της Πίζας γέρνει αυτό το τραπέζι.
-Μια στιγμή. Πάω να φέρω μια παλιά  εφημερίδα.

Project 240’’ – Ο παλαίμαχος

Ο Δημήτρης Κανελλόπουλος συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 24 της Μέλης Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

- Στεναχωρημένο σε βλέπω, γιατί;
- Κοίτα ποιος μιλάει! Εσύ που έγινες το κέντρο του ενδιαφέροντος όλων των ανθρώπων, ιδιαίτερα των νέων πάνω στη γη.
- Δεν καταλαβαίνω την ειρωνεία παρακαλώ, για γίνε πιο σαφής.
- Κάποτε εμένα που με βλέπεις ήμουν το καμάρι της οικογένειας. Με τοποθετούσαν σε περίοπτη θέση στο σαλόνι, είχα το δικό μου σπίτι, τη βιβλιοθήκη μου!

Project 240’’ – Η επόμενη σελίδα

Ο Λάμπρος Λαμπριανού συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 36 της Μαρίας Καλογιώργη. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Εδώ και εκατοντάδες χρόνια ανάμεσα στους ανθρώπους κυκλοφορούν ανθρωπόμορφα όντα που βρίσκονται στη Γη σε μυστική αποστολή. Για τις συναντήσεις έχουν εντολή να κυκλοφορούν πάντα βράδυ και ανά ζεύγη. Ο Ένας πράκτορας και ο Άλλος μυημένο, ανθρώπινο μέλος. Πρέπει να κρατούν το βλέμμα χαμηλά και να αποφεύγουν τις συνομιλίες με αγνώστους. Σκοπός της ομάδας είναι να συγκεντρώσει και να καταγράψει όλες τις σημαντικές πληροφορίες που αφορούν το ανθρώπινο είδος και την παρουσία του στον πλανήτη. Οι πληροφορίες καταχωρούνται σε ένα μικρό, μαύρο βιβλίο που έχει υπό την ευθύνη του ο Πρώτος και το οποίο ονομάζεται Ευαγγέλιο. Όταν τα μέλη της ομάδας φτάσουν στο σημείο συνάντησης στέκονται κυκλικά και αναγνωρίζουν το ένα το άλλο με το βλέμμα. Ακολούθως αρχίζει η αναφορά και η καταγραφή των νέων πληροφοριών.

Project 240’’ – Η καρέκλα του παππού

Ο Χρήστος Μάλαμας συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 55 της Μέλης Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Μια ζεστή Αυγουστιάτικη μέρα, με τον ήλιο να πυρπολεί τον κόσμο μου, βρέθηκα στο χωριό του παππού μου.

Ο πατέρας μου το είχε δηλώσει: «Δεν υπάρχουν λεφτά για διακοπές, ή στο χωριό ή στο καμίνι της πόλης, διαλέξτε!» Αυτό ήταν, ξεκινήσαμε πρωί-πρωί προς το τέλος του Αυγούστου -η άδεια του πατέρα μου- για να γλυτώσουμε την ζέστη.

Project 240’’ – Εξαγνισμός ανάγνωσης

Ο Μελέτιος Δέσκος συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 20 της Μαρίας Καλογιώργη. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Ο χρόνος υπάρχει μέσα στις ιστορίες που θέλω να πω; Είναι η μόνη απορία όταν ξυπνώ. Στη ζωή μεγαλώνω με απορίες, αφού σε αντίθεση με το μύθο περί λογικής και συναισθήματος, τα θεμέλια συντρίβονται.

Και είναι πάνω στο ταξίδι, που προσπερνώ την συντριβή. Το ταξίδι με το ποδήλατο, σαν μέσο περιπλάνησης και αποπλάνησης του νου. Με τον νου, διασχίζω όλους τους χάρτες και τα σοκάκια, που αδιάφορα τα πόδια και οι ρόδες προσπερνούν.

Project 240’’ – Ονειροπαγίδα

Η Κατερίνα Μεταξοπούλου συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 54 της Μέλης Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Την επισκεπτόμουν συχνά και ιδίως τώρα που με χρειαζόταν περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Ήθελα να ακούω τις ιστορίες της ντυμένες με αυτή την μειλίχια φωνή και να βλέπω τα μάτια της να τρεμοπαίζουν από παιδιάστικη χαρά, όταν μου τις διηγούνταν. Τα στοιβαγμένα βιβλία στο κομοδίνο με την πολύκροτη σιωπή τους καρτερούσαν να τα ξεφυλλίσει και να μοιραστεί τα παραμύθια τους με τη συντροφιά της. 

Project 240’’ – Βιβλίο οι πράξεις μας…

Η Ασπασία Γκότση συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 14 της Διάνας Σεϊτανίδου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Και είναι αυτή η μαγική έλξη που νιώθει κάθε φορά που περνάει μπροστά από τη βιβλιοθήκη του σπιτιού της. Το βιβλίο του είναι κει και την περιμένει, της ζητά με πόθο να το ανοίξει, να το ξεφυλλίσει, να το ξεζουμίσει όπως έκανε παλία ερωτευμένη ακόμη.Μα εκείνη φοβάται αυτό το αίσθημα πια, φοβάται αυτή την ελευθερία των ονείρων μέσα από αυτό το βιβλίο, φοβάται οτι θα χαθεί ξανά, θα πάρει και πάλι το λάθος τρένο, θα τον ξαναερωτευθεί και τότε τίποτα δεν θα μπορεί να τη σώσει...Τίποτα και κανένας δεν θα τη σώσει από τον εφιάλτη της, τον άνδρα που της χάρισε αυτό το βιβλίο με αφιέρωση “Στον έρωτα μου” και που συγχρόνως τη πλήγωνε και την έβριζε μόλις το ουίσκι έδινε εντολές στο σώμα του και όχι το μυαλό του.

Project 240’’ – Μετά τη βροχή

Η Νίνα Ζαφειρίου συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 42 της Διάνας Σεϊτανίδου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Τα σύννεφα στράγγισαν. Η βροχή είχε κοπάσει. Μια υποψία ήλιου έπαιζε ένα ασταμάτητο κρυφτό. Ο Γιώργης το πήρε απόφαση. Θα γυρνούσε σπίτι. Πώς ξέμεινε έξω με τέτοιο καιρό; Θα τον έψαχνε η μάνα του. Ο ήλιος αποφάσισε να φανερωθεί. Πήγαινε ασορτί με τη διάθεσή του. Αύριο αρχίζουν τα σχολεία, σκέφτηκε. Δεν περπατούσε. Χοροπηδούσε. Σχεδόν χόρευε. Για μια στιγμή δεν πρόσεξε και τσαλαπάτησε σε μια λακκούβα με νερό. Το παπούτσι στο αριστερό του πόδι ήταν σκισμένο. Μέχρι να φτάσει σπίτι του, τα δάχτυλά του είχαν μουλιάσει.

Project 240’’ – Ακόμα και οι μηχανές ονειρεύονται την Αιωνιότητα

Η Ράνια Κυρκιντάνου συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 38 του Δημήτρη Κανελλόπουλου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς. 

Κάποτε τράβηξα την πιο ωραία φωτογραφία του κόσμου. Ήταν εκείνη τη μέρα που το φωτόμετρο, η ταχύτητα και το διάφραγμα έγιναν όργανα μιας συντονισμένης ορχήστρας και υπάκουσαν στις εντολές του φωτογράφου-μαέστρου. Μια απροσεξία, από εκείνες που δημιουργεί η αδημονία του ερασιτέχνη, και η φωτογραφία πέρασε στην ανυπαρξία.

Project 240’’ – Πετώντας από το φως στο σκοτάδι

Η Αγγελίνα Μαυρόγιαννη συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 24 της Μέλη Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Οι καλές στιγμές κι οι κακές, σαν το φως και το σκοτάδι. Το καλό και το κακό μέσα μας, σαν τον ήλιο και τη σκιά. Η μέρα και η νύχτα. Το άσπρο και το μαύρο. Όπως οι μαύρες λέξεις πάνω στο λευκό φόντο της σελίδας. Κι εκεί ανάμεσα είμαι κι εγώ, όπως  και όλοι.

Εκεί ανάμεσα ζω και ισορροπώ, μία στο φως και μία στο σκοτάδι. Το παρελθόν μου, το παρόν μου, το μέλλον μου. Άνθρωποι, συναισθήματα, στίχοι, μουσικές, λέξεις περνάνε καθημερινά από τη ζωή και το μυαλό μου. Με καίει το φως και με πνίγει το σκοτάδι. Κι άλλοτε το φως με θρέφει και το σκοτάδι με φοβίζει.

Project 240’’ – The privilege of choice

Η Έφη Μήτση συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 54 της Μέλη Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

-Παρακαλώ καθίστε. Ναι , από δω. Όχι, όχι, δεν είναι ηλεκτρική καρέκλα. Ούτε οδοντιάτρου. Μα δε θα πονέσετε, σας το εγγυώμαι. Ναι, εγώ προσωπικά. Όχι, ούτε θρόνος είναι. Δυστυχώς δεν έχουμε άλλα στέμματα σήμερα. Μα σοβαρολογείτε; Φυσικά, δεν πρόκειται για εδώλιο. Κανείς δε σας κατηγορεί. Θέλετε να διαβάσετε τα δικαιώματα σας; Αυτό επιλέγετε να διαβάσετε; Σας λέω είναι το τελευταίο. Ένα τελευταίο βιβλίο και το πυροτέχνημα σκάει. Πεθαίνετε, τι δεν καταλαβαίνετε;  Από όλα τα βιβλία στον κόσμο, εσείς θέλετε τον Κώδικα;

Project 240’’ – Η προσταγή της θάλασσας

Η Κατερίνα Διακοβασίλη συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 30 του Απόστολου Τσομπανόπουλου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Καθίσαμε στο εξωκκλήσι του Αγίου. Μέχρι εκεί κατάφερε να φτάσει το αμάξι. Ο δρόμος χωμάτινος, από τη μια πλευρά τα βράχια και από την άλλη απότομος γκρεμός που προσπαθεί να τον φτάσει το κύμα. Αφού επισκεφτήκαμε τον Άγιο του νησιού, κάτσαμε στην αυλή του. Από εκεί η θάλασσα μας τραβούσε. Βρίσκουμε διέξοδο προς τη παραλία, το βήμα μας αλλάζει, πιο αργό και δυνατό πάνω στις πέτρες που πανομοιότυπα σμιλεύει η θάλασσα. Βρήκα την αγαπημένη μου γωνιά, είχα να πάω από παιδί. 

Project 240’’ – Πρύμνη

Ο Νίκος Σουβατζής συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 24 της Μέλης Μίχα. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Ήταν ένα από κείνα τα συννεφιασμένα μεσημέρια που ναρκώνουν τις σκέψεις και κάνουν τα βήματα νωχελικά. Μερικές δεκάδες μέτρα μπροστά του ήταν το λιμάνι. Όταν ήταν παιδί ονειρευόταν μια μέρα να γίνει πουλί. Ένα μεσημέρι όταν όλοι κοιμούνταν, θα άνοιγε το παράθυρο, θα έβγαζε φτερά και θα πετούσε. Από ψηλά όσα κρατούσαν την καρδιά του φυλακισμένη θα έμοιαζαν ασήμαντα. Μεγαλώνοντας ξέχασε πολλά απ' την παιδική του ηλικία, αλλά τα όνειρα ήταν πάντα ζωντανά στη μνήμη του. Τα θυμόταν το ίδιο φυσικά όπως θυμάται κανείς το όνομά του. 

Project 240’’ – Το τρένο που έρχεται

Η Χαρά Λεδάκη συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 26 της Διάνας Σεϊτανίδου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς. 

-Πιο πίσω, νεαρή!

Τι ενοχλητικός τύπος..! Σωστά... Αυτό θα όφειλα, να κάνω πίσω. Να το βάλω στα πόδια. Να τρέξω, να λυτρωθώ από το μυαλό, μα - μάταιος κόπος. Τι παραπάνω θα ήταν μια τέτοια πράξη, πέρα από μια προσωρινή ανάπαυλα; Μια ψευδαίσθηση πως όλα -ναι όλα- μπορούν να νικηθούν; Ακόμη και ο θάνατος. Κυρίως αυτός.

Project 240’’ – Ψίθυροι ανοικτού βιβλίου

Η Όλγα Μπελιβάνη-Τσιτσάκη συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 48 του Χάρη Ιωαννίδη. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Και τώρα που έγειρε ο ήλιος να πα ξεκουραστεί. Πριν ξεκινήσεις κυρά Πηνελόπη να ξομπλιάζεις  και να ξηλώνεις τα όνειρά σου, ώσπου να ‘ρθει ο Ορφέας να σε πάρει μαζί του στο πλάνο βασίλειό του, άσε με να ταΐσω την ψυχούλα σου! Μπορείς ελεύθερα να την φιλτράρεις την τροφή τούτη, στο μυαλό σου. Έλα αφέσου στο μπέτι μου, θα σ’ αγκαλιάσω και με τις 240 σελίδες μου… Είναι μοναδικό το συναίσθημα που βιώνουμε εμείς οι δυο δεν είναι; Οι ανάσες μας, οι καρδιές μας συγχρονίζονται στον ίδιο ρυθμό…

Project 240’’ – Incognito

Ο Γιώργος Ιατρίδης συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 28 της Γιώτας Τριανταφυλλίδου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Είναι μεσημέρι, μιας καθημερινής μέρας.
Τα πάντα έχουν συμβεί στον κόσμο από το πρωί. Αφίξεις, αναχωρήσεις, συζητήσεις, πράξεις, φιλιά, αποχαιρετισμοί και χωρισμοί. Όλα στον κόσμο έχουν συμβεί, αλλά υπάρχει κάτι που ακόμα να γίνει.

Project 240’’ – Γνώση: μια απέραντη θάλασσα

Η Σταματία Καλλιβωκά συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 48 του Χάρη Ιωαννίδη. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Καθισμένος στα βράχια κοιτούσε τα κύματα. Κάθε απόγευμα, στο ίδιο σημείο. Μα εκείνα δεν ήταν ποτέ τα ίδια. Άλλες φορές απλώνονταν ήσυχα και του μετέφεραν την ηρεμία του ανοιξιάτικου απογεύματος, ενώ άλλες είχαν την δύναμη να μετατρέψουν την οργή του ανέμου σε πείσμα, δύναμη, ακεραιότητα και αυτή την αίσθηση την έπαιρνε μαζί του και την κουβαλούσε μέσα του μέχρι να βραδιάσει.

Project 240’’ – Για όλα τα παιδιά του κόσμου

Η Γιώτα Κοτσαύτη συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 45 της Γιώτας Τριανταφυλλίδου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς.

Με πόση ζήλια τα κοίταζε κάθε πρωί. Σε αυτοκίνητα, σχολικά λεωφορεία, άλλα με τα πόδια -κάποιο στοργικό χέρι τα κρατάει σφιχτά- και τις γυαλιστερές σάκες τους στον ώμο.

Αλήθεια, πόσο ζηλεύει… Κι αυτές τις παραγεμισμένες σάκες. Χρώματα, τετράδια, βιβλία, αχ, βιβλία! Τα λαχταράει τόσο πολύ τα βιβλία. Και τα γράμματα και το σχολείο και ένα στοργικό χέρι να την κρατάει και τόσα, τόσα άλλα…

Project 240’’ – Μια αγάπη φωτεινή

Η Νόπη Γκαϊτατζή συμμετέχει στο λογοτεχνικό project 240'' επιλέγοντας τη φωτογραφία της σελίδας 42 της Διάνας Σεϊτανίδου. Εσύ έστειλες το διήγημά σου; Μάθε πώς. 

Σε είχα ξεχάσει, μαγεύτηκα από τις ψεύτικες εικόνες και τα είδωλα. Παρασύρθηκα σε ένα ταξίδι θανάτου, θανάτου της ψυχής μου μακριά απ’ τις μαγικές σου λέξεις και τα όνειρα που πλάσαμε μαζί. Σε πρόδωσα, εμπιστεύτηκα το αλλότριο, το νέο, μα μόνο σκοτάδι μου πρόσφερε και άνοια. Εσύ ήσουν αυτός που μου έμαθες τη ζωή, μου έμαθες να ζωγραφίζω με την ψυχή μου, να ανασαίνω με το στόμα μου, να ζω με την καρδιά μου, να αγαπώ μέσα από το μαγικό ταξίδι των αισθήσεων.