Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συλλογή διηγημάτων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συλλογή διηγημάτων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ένα ταξίδι ...αλλιώς

Τίτλος: Ένα ταξίδι ...αλλιώς
Συγγραφείς: Ευρυδίκη Αμανατίδου, Καίτη Βασιλάκου, Χάρης Γαντζούδης, Γιώργος Γρηγοράκης, Φώτης Δούσος, Κώστας Θερμογιάννης, Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης, Ηρακλής Λαμπαδαρίου, Στέφανος Λίβος, Δημήτρης Νίκου, Ευάγγελος Ι. Τζάνος, Κατερίνα Τζωρτζακάκη
ISBN: 978-618-5040-20-8

Ιστορίες από ένα παγκάκι

Τίτλος: Ιστορίες από ένα παγκάκι
Συγγραφείς: Δημήτρης Αλεξίου, Νικόλαος Καρακάσης, Μαρία Κωνσταντούρου, Διονύσης Λεϊμονής, Κατερίνα Μαλακατέ, Ζηνοβία Μαρνέζη, Δημήτρης Νίκου, Ιωάννα Νοταρά, Πασχάλης Πράντζιος, Γιάννης Φαρσάρης, Μαρία Χανιώτου
ISBN: 978-618-5040-07-9

Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος


Τίτλος: Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος
Συγγραφείς: Αγγελακοπούλου Εύη, Αγγελίδης-Γκέντζος Τάσος, Αλεξίου Γιούλη, Γαλιάσος Φίλιππος, Γραφανάκης Μάνος, Γρηγοριάδης Γιάννης, Δεληγιάννη-Τσιουλπά Άννα, Δερμιτζάκη Ειρήνη, Ελευθεριάδου Ελντίνα, Ζαράρης Λάσκαρης, Ζωντός Μιχαήλ, Καρυωτάκης Μίνως-Αθανάσιος, Κασιάρου Εύα, Κουντουράς Παναγιώτης, Κουτσοσπύρος Σπύρος, Λαμπρίδου Βασιλική, Λουλά Χριστίνα, Μαμαλιόγκας Γιάννης, Μητσοπούλου Δέσποινα, Οδυσσέας Γκρέι (ψευδώνυμο), Παναγιώτου Κυριάκος, Παπαδοπούλου Κάλλια, Παπαϊορδανίδης Θεοδόσης, Σαββανάκης Γιώργος, Σαββινίδης Λευτέρης, Σαλαβασίδης Πέτρος, Σκλαβενίτης-Πιστοφίδης Ρωμανός, Τριανταφυλλίδου Ευγενία, Φλώρου Παναγιώτα, Χουρσανίδης Μανόλης
ISBΝ: 978-618-80394-5-2

Σύνεργα - Βιβλιοεντύπωση



Λόγια σύνεργα που χρησιμοποιούνται σαν εργαλεία έκφρασης και είκοσι διηγήματα περιέχονται στο ομότιτλο ελεύθερο ψηφιακό βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Σαΐτα.
Στέκομαι λίγο παραπάνω στο εξώφυλλο, δημιουργία του Νίκου Κυπραίου παρατηρώντας τα χρώματα και την απεικόνιση του προσώπου. Η έκφραση του ασυνείδητου μέσα από το τυχαίο και τον αυθορμητισμό και η δημιουργία εικόνων χωρίς την αναμενόμενη μεταξύ τους συνοχή χαρακτηρίζει το κίνημα του υπερρεαλισμού και κατά ένα μεγάλο μέρος είναι και το μοτίβο των διηγημάτων. Όπως όμως το εξώφυλλο παραπέμπει σε κάτι πιο οικείο και προσωπικό, έτσι και οι μικρές ή μεγάλες ιστορίες που συνθέτουν τον καμβά των λέξεων του συγγραφέα Ευάγγελου Τζάνου, άλλοτε με την αφαίρεση και άλλοτε άμεσα μάς οδηγούν εκεί που η πραγματικότητα διέψευσε το όνειρο της παιδικής ηλικίας. Χρωματισμένες με νότες μιας άλλης εποχής (η κονσόλα του ήχου, σβηστά κίτρινα πρόσωπα, καλλιτεχνικόν ομβρελλοποιείον, στην οδό Ευμολπιδών) μας πηγαίνουν ένα ταξίδι στο χρόνο κάπου πίσω σε παλιές γειτονιές όταν οι αυλόπορτες δεν κλείδωναν και οι άνθρωποι κάθονταν στα πεζοδρόμια ανανεώνοντας τις κοινωνικές τους σχέσεις, εκεί όπου τα παιδιά διαφέντευαν τα παιχνίδια τους, ευφάνταστοι στρατηγοί, πολεοδόμοι, γιατροί, πυροσβέστες ή απλοί οδηγοί. Σπρώχνουμε κι εμείς την πόρτα και ρίχνουμε μια κλεφτή ματιά στις ζωές των άλλων, του άλλοτε.
Είναι φορές όμως που αυτά που έχουμε μέσα μας δεν τα ομολογούμε κι αν συνηθίζεται αυτό το γνωστό «τίποτα δε μένει κρυφό κάτω από τον ήλιο», το πρόβλημα παραμένει ως «πώς αντιλαμβάνεται κανείς την πραγματικότητα». Εξαιρετικής δεξιοτεχνίας το διήγημα Κλοφέν και Αροκλόρ όπως και το Έξωθεν καλή μαρτυρία.
Συντομότατο το εναρκτήριο Βραδινό λεωφορείο Ι και όμως ο δημιουργός του κατορθώνει να χωρέσει όλη αυτή την παρακμή, τη λύπη, την διάψευση που η μίζερη ρουτίνα ενός δρομολογίου κουβαλάει σαν έναν ακόμη επιβάτη.
Αλληγορικό μέσα από τον τραγέλαφο των τεκταινομένων μέχρι την ευόδωση ενός προσκυνήματος στην Τήνο το όταν το πλοίο ταξίδευε.
Από τα αγαπημένα μου το άρα; όπου μέσα από έναν ακόμη τραγέλαφο με μεταστάντες και τις φιλονικίες γύρω από έναν τάφο, φτάνουμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η ματαιότητα έρχεται να καλύψει ανούσιες αλλά και ουσιαστικές διαμάχες.
Είκοσι διηγήματα που το κάθε ένα με ξεχωριστό τρόπο και άλλα σύνεργα κάθε φορά έρχεται να επιβεβαιώσει το σύντομο ανθρώπινο πέρασμα από αυτό που αποκαλούμε ζωή, τη γέννηση του ονείρου, την διάψευσή του και την-όχι πάντα άκοπη- αποδοχή αυτής της αναίρεσης.
Μπορείτε να φορτώσετε τη συλλογή διηγημάτων στην ψηφιακή σας βιβλιοθήκη μέσω του συνδέσμου http://www.saitapublications.gr/2012/10/ebook.2.html

Επισκεφτείτε τη σελίδα του βιβλίου.
Κατεβάστε το ψηφιακό βιβλίο, πατώντας εδώ.

[Η συγκεκριμένη βιβλιοεντύπωση δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ]

12/12/12, Οκτώ ιστορίες για μία πλατεία - Βιβλιοεντύπωση




Πλατεία Συντάγματος
12 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 22:30
Στη Βουλή γίνεται η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2013, που θα ψηφιστεί τα μεσάνυχτα. Στην πλατεία χιλιάδες κόσμου διαδηλώνουν εναντίον των νέων μέτρων.
Ένας ξαφνικός έντονος σεισμός προκαλεί την διακοπή της ρευματοδότησης μέσα και έξω από τη Βουλή. Από το σημείο αυτό ξεκινάνε οι οκτώ ιστορίες.

Οκτώ ιστορίες μέσα στην εποχή της κρίσης από οκτώ διαφορετικές φωνές. Τρυφερές, αγωνιστικές, σκληρές, αισιόδοξες και μη, η κάθε μία έχει τη δική της δύναμη, καταλήγοντας στο «αυτό που μας χωρίζει, είναι αυτό που μας ενώνει».

Χιλιάδες λαού, ο καθένας έχει τη δική του οπτική και τους δικούς του λόγους να βρίσκεται στην πλατεία. Όλοι περιμένουν, μέσα και έξω από τη Βουλή, με συντροφιά τις σκέψεις και τις αναμνήσεις τους, απαραίτητο συμπλήρωμα της αντιασφυξιογόνου μάσκας και του μπουκαλιού με το νερό. Κι αν ακόμη όλους αυτούς δεν τους διαπερνάει το ίδιο ιερό μένος ή ένα ρίγος ωμής οργής, το ταρακούνημα της γης ανατρέπει τα δεδομένα, σαν να ταρακουνάει και το ίδιο το ανθρώπινο μυαλό για να το φέρει στα συγκαλά του. Σίγουρα η κλίμακα μέτρησης της έντασης του σεισμού δεν είναι ίδια για όλους ανάλογα με το πόσο χοντρό είναι το πετσί της συνείδησής τους ή σε τι βάθος κρύβονται τα καλά κομμάτια του ανθρώπινου εαυτού τους. Για άλλους ο τριγμός είναι επιφανειακός, για κάποιους οι ρωγμές τριχοειδείς.

Σε τέτοιες καταστάσεις δύο τινά συμβαίνουν: ώρα για να βγει στην επιφάνεια το μεγαλείο της ψυχής, αυτό που αποκαλούμε ανθρωπιά, ή πάλι να δείξει κανείς πόσο ποταπός και φιλοτομαριστής μπορεί να γίνει.

Οι οκτώ ιστορίες, όση πίκρα κι αν κρύβουν, περιστρέφονται γύρω από την αντίδραση του ανθρώπου κάτω από ειδικές συνθήκες, συνθήκες πίεσης και πανικού. Θα ακολουθήσει ο κόσμος που είναι συγκεντρωμένος στην πλατεία τις διαπιστώσεις που έχει στο κατάστιχό της η ψυχολογία της μάζας; Θα γίνουν όχλος, κραυγή και θάνατος, θα αποσχιστούν από το σύνολο και θα κοιτάξουν τον εαυτό τους; Πόσο ισχυρό είναι το ατομικό θέλω μπροστά στη γενική προσταγή; Η συλλογική κρίση και ύφεση είναι ίδια με την προσωπική; Υποτέλεια υπάρχει μόνο στην εξουσία ή και σε άλλες θεότητες όπως η πλεονεξία, η εγωπάθεια, η ματαιοδοξία; Μα θα μου πείτε αυτά είναι ελαττώματα. Ακόμη όμως και αυτά όταν εθελοτυφλούμε μπροστά τους, θεοποιούνται.

Ήρθε λοιπόν η ώρα της καθόδου στον Άδη για ένα λαό ή της καταπόντισης της εξουσίας; Σκοτάδι στην πλατεία, μα μέσα στο σκοτάδι γεννιέται η ελπίδα, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη μετά από τον πρώτο πανικό. Μέσα στο περικαλλές κτίριο, το φως επανέρχεται με βοηθητικές γεννήτριες, το σκοτάδι του μυαλού όμως παραμένει.

Οκτώ ιστορίες που έχουν αφορμή τη σημερινή κρίση, αλλά την αιτία τους σε κάθε είδους κρίση χωρίς χρόνο και τόπο. Η ηρωίδα της Κατερίνας Θωμαδάκη ψάχνει να βρει μια παλιά της αγάπη, οπότε η συγκέντρωση στην πλατεία είναι η ευκαιρία της, είναι θέμα στατιστικής και πιθανοτήτων. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος παρά μόνο αυτός που δεν έγινε, φαίνεται να πιστεύει σε όλη της τη ζωή η Μαρία της Ελένης Κοφτερού. Ο σκύλος της συγκέντρωσης, μαθητής του Λουκάνικου, κατά τον δημιουργό του, Στέφανο Λίβο, αντιλαμβάνεται πως και οι άνθρωποι μπορούν τελικά να δουν καλύτερα στο σκοτάδι. Ο Βασίλης Πουλημενάκος συμπεραίνει πως ακόμη και οι εξωγήινοι της Βουλής μπορούν να γίνουν αστέρια που κατεβαίνουν στην πλατεία, γιατί το φως βρίσκεται μέσα στην καρδιά και το μυαλό μας. Στα χέρια της Μαρίας Ρογδάκη ένα μονοδιάστατο πανό φιλοσοφεί για την αφθαρσία και τη διαχρονικότητα των μηνυμάτων. Μια κάμερα ασφαλείας δανείζεται τη φωνή του Νικόλα Σμυρνάκη και εκφράζει την ανυπακοή της οπτικοποιώντας το δικό της σενάριο για τη νύχτα στην πλατεία ή μήπως αυτή είναι η πραγματικότητα; Χαρισματικός είναι αυτός που η φωνή του μιλάει στην καρδιά και όχι στα αυτιά, τότε σβήνουν όλοι οι φόβοι, καταλήγει ο Γιάννης Φαρσάρης. Ελλειμματικός προϋπολογισμός, ελλειμματική προσοχή, κι ένας Δούρειος ίππος που μηχανεύεται οΜιχάλης Χαραλαμπάκης για τους πολιτικούς τους «δώρα φέροντας».

12/12/12, Οκτώ ιστορίες για μία πλατεία ή εκεί όπου η οργή λαού και η φωνή θεού συγκλίνουν. Συλλογή οκτώ διηγημάτων από την Openbook.gr σε ελεύθερη διανομή με τη μορφή ψηφιακού βιβλίου.

Επισκεφτείτε τη σελίδα του βιβλίου.
Κατεβάστε το ψηφιακό βιβλίο πατώντας εδώ.

[Η συγκεκριμένη βιβλιοεντύπωση έχει δημοσιευτεί αρχικά εδώ]

Εβδόμη εσπερινή - Βιβλιοεντύπωση





Ανοίγω την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Openbook.gr και διαβάζω την Εβδόμη Εσπερινή του Γιάννη Φαρσάρη, μία συλλογή δώδεκα μικρών ιστοριών.

Ολοκλήρωσα την ανάγνωση και το πρώτο που σκέφτηκα είναι το πόσο απίστευτες δυνατότητες προσφέρει το διαδίκτυο σήμερα. Εν προκειμένω, η ελεύθερη διανομή των διηγημάτων μού έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω μία χαρισματική γραφή και να ταυτιστώ τόσο ώστε να αναρωτηθώ τι είναι η εβδόμη εσπερινή για εμένα.

Ας το πάρουμε κυριολεκτικά: Επτά η ώρα το απόγευμα είναι η στιγμή που ο οργανισμός ζητάει να χαλαρώσει από την ταλαιπωρία της υπόλοιπης ημέρας. Μεταφορικά πάλι, είναι εκείνο το ηλικιακό σημείο όπου κάποια όνειρα τσαλακώνονται, όπου το άγχος και η καθημερινότητα έχουν καβαλήσει το δικό τους καλάμι και μας παίρνουν μαζί τους σε ένα ταξίδι άσχετο με αυτό που εμείς είχαμε σχεδιάσει.

Ποιος είναι ο κοινός άξονας της Εβδόμης Εσπερινής; Αυτός ακριβώς ο συμπιεσμένος χρόνος, ο χρόνος που σαν έφηβοι και φρέσκοι ενήλικες δουλεύαμε ψιλό γαζί και τώρα έχει φτάσει να μας καταδυναστεύει.

Μιλώντας σε δεύτερο πρόσωπο ο Γιάννης Φαρσάρης απευθύνεται στον εαυτό του και σε όλους μας.

Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει ο πετυχημένος τίτλος κι ο ήρωας βιώνει την κάθε ημέρα ίδια με την προηγούμενη, γεμάτη μεν, αλλά τι ειρωνικό! γεμάτη αλλεπάλληλα κενά, ώσπου μια νύχτα το χέρι του ζωγραφίζει όνειρα σε ένα κομμάτι χαρτί.

Θα κάτσω σπίτι, θ’ αράξω σπίτι και μια βραδιά στο σπίτι γεμίζει μαγεία καθώς ο ήρωας βυθίζεται στη σαγήνη της μουσικής, απολαμβάνοντας έναν ελληνικό καφέ, διαβάζοντας ένα αγαπημένο βιβλίο.

Οκτωβριανή ενδοσκόπηση, όπου ένας μήνας είναι το έναυσμα για σκέψεις, μία κατάταξη και ανακατάταξη του χρόνου, μία ατομική οκτωβριανή επανάσταση.

Απροσδόκητη λιακάδα, όπου η μουντάδα της καθημερινότητας σπάει από την εμφάνιση του ήλιου στον ουρανό και στην καρδιά του ήρωα. Ώρα αν όχι για ένα παγωτό μέσα στο χειμώνα, τουλάχιστον για την απόλαυση ενός αχνιστού καφέ κι αναπαυτικού αράγματος χαζεύοντας τους περαστικούς.

Έρως ανίκατε μάχαν, στην καρδιά του χειμώνα, ένας φτερωτός θεός που δεν έχει εποχές και αδιαφορεί για το χρόνο.

Μύρισε άνοιξη, κι αρχίζει το γρήγορο ταξίδι καθώς ο άνθρωπος αλλάζει ταχύτητα όπως ένα δάχτυλο διατρέχει την διαδρομή στα τεταρτημόρια του κύκλου των εποχών, όπως ένα δευτερόλεπτο αρκεί για να μυρίσεις ένα λουλούδι και να καταλάβεις πως η άνοιξη μπήκε στη ζωή σου.

Όνειρο εαρινής νυκτός, για να μην είναι όλος ο χρόνος το δεκαπενθήμερο των διακοπών, σημασία έχει να δώσουμε τη μάχη μας με το χρόνο και να τον νικήσουμε για να περνάμε καλά και τις υπόλοιπες τριακόσιες πενήντα ημέρες του.

Μπορώ να έχω τετρακόσια δράμια ονείρου δωρεάν, γιατί το μόνο που δεν πληρώνεται είναι το να ονειρεύεται κανείς.

Ανήκομεν εις στην Βίσσην, και πόση αλήθεια κρύβεται σε μια νύχτα διασκέδασης πίσω από τη βιτρίνα της γκλαμουριάς;

Άστρα μη με μαλώνετε ή αλλιώς αφήστε τα ωροσκόπια κατά μέρους, τα άστρα είναι για να τα χαζεύουμε στον ουρανό.

Η φανέλα με το 1, ή ο τερματοφύλακας χωρίς το φόβο πριν από το πέναλτυ.

Ένα τσιγάρο πριν, ένα sms μετά, ή θα μπορούσε να είναι και το αντίθετο, θεές και εκτονώσεις σε πράσινο τερέν.

Μικρά και ασήμαντα που όμως διανθίζουν την καθημερινότητά μας, στιγμές που κλέβουμε από το χρόνο, τον ξεγελάμε κλείνοντάς του το μάτι. Υπάρχει ομορφιά γύρω μας, καθώς οι εποχές πάνε κι έρχονται, ομορφιά που έχουμε μέσα μας σφραγισμένη σε μικρά μπουκαλάκια, σκονισμένα, με ετικέτες ξεθωριαμένες. Υπάρχουν όμως, φυλαγμένα. Αρκεί να μην ξεχάσουμε το σημείο που τα έχουμε αποθηκεύσει. Την ευκαιρία την έχουμε πάντα. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες από αυτές τις οποίες ο χρόνος αρέσκεται να ακούει, για να κάνει καλά τη δουλειά του.

Εβδόμη Εσπερινή και δώδεκα αναζητήσεις του ονείρου ακόμη και μέσα στην πιο πεζή καθημερινότητα.

Επισκεφτείτε τη σελίδα του βιβλίου.
Κατεβάστε το ψηφιακό βιβλίο πατώντας εδώ.

[Η συγκεκριμένη βιβλιοεντύπωση έχει δημοσιευτεί αρχικά εδώ]

«Εβδόμη Εσπερινή» ή αλλιώς ο καθρέφτης του σύγχρονου ανθρώπου!




του Χάρη Γαντζούδη

          Ο υπερδραστήριος, στο διαδικτυακό χώρο [openbook.gr, onestory.gr, literra.gr], Γιάννης Φαρσάρης, κυκλοφόρησε το 2010 το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Εβδόμη Εσπερινή».
          Πρόκειται για μια σειρά κειμένων, χωρίς κάποια εμφανή σύνδεση μεταξύ τους, τα οποία ο συγγραφέας είχε δημοσιεύσει από το 2001 μέχρι και το 2005 σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά.
          Δώδεκα μικρές ιστορίες, που αντικατοπτρίζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου, ο οποίος γεμίζει τη μέρα του με «κενές» στιγμές, παλεύει με τον χρόνο, ονειρεύεται, καλωσορίζει τον έρωτα… βουτηγμένος  στην απόγνωση της καθημερινότητας.
          Η επιλογή του συγγραφέα να χρησιμοποιήσει τη δευτεροπρόσωπη αφήγηση αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από σοφή, καθώς προσδίδει στο κείμενο περισσότερη αμεσότητα και μας επιτρέπει να διεισδύσουμε βαθιά στον ψυχικό κόσμο των χαρακτήρων του.
          Δώδεκα μικρές ιστορίες, από τον Γιάννη Φαρσάρη, μια συλλογή που σίγουρα θα σας κάνει να δείτε την καθημερινότητά σας διαφορετικά.
          

Επισκεφτείτε τη σελίδα του βιβλίου.
Κατεβάστε δωρεάν το ψηφιακό βιβλίο πατώντας εδώ.

Στέφανος Λίβος «Κλεφτές Ματιές», μια συλλογή διηγημάτων γεμάτη συναισθήματα…


του Χάρη Γαντζούδη

     Ο συγγραφέας Στέφανος Λίβος, μπήκε στο χώρο του βιβλίου το 2011 με το μυθιστόρημα «Όσα χωράει μια στιγμή» [Εκδόσεις Λιβάνη]. Πριν από αυτό, άφησε να κυκλοφορήσει ελεύθερα στο διαδίκτυο η συλλογή διηγημάτων «Κλεφτές Ματιές».
      Τα δεκατρία διηγήματα «είναι κομμάτια αυτού του βιβλίου, δεκατρείς ιστορίες σαν κλεφτές ματιές στις ζωές κάποιων ανθρώπων που αγαπάνε, πληγώνονται, μένουν μόνοι τους, θρηνούν τα όνειρα τους και κάνουν παθιασμένο έρωτα…» όπως αναφέρει και ο ίδιος στην περίληψη.
        Δεκατρείς διαφορετικές ιστορίες, που διαβάζονται με μια ανάσα. Ο ομολογούμενος ταλαντούχος συγγραφέας καταφέρνει να μας παρουσιάσει με τον καλύτερο τρόπο τους χαρακτήρες του και να μας κάνει κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Να μας παρασύρει στο γέλιο, στο κλάμα, στον ρομαντισμό, την ευαισθησία και την μελαγχολία τους κάνοντάς μας να ανασύρουμε από τη μνήμη μας τις δικές μας ιστορίες, τα δικά μας συναισθήματα…
       Μια από τις καλύτερες συλλογές διηγημάτων, από έναν συγγραφέα που ήρθε για να μείνει, κυκλοφορεί ελεύθερα στο διαδίκτυο. Μπορείτε και εσείς να κατεβάσετε από το προσωπικό ιστολόγιο του συγγραφέα και να ζήσετε μια συναρπαστική εμπειρία ανάγνωσης.

Επισκεφτείτε τη σελίδα του βιβλίου στην ιστοσελίδα του συγγραφέα.
Κατεβάστε δωρεάν το ηλεκτρονικό βιβλίο πατώντας εδώ.